Στην μνήμη του...

Ο Αλμπέρ Καμύ (7 Νοεμβρίου 1913 - 4 Ιανουαρίου 1960), το «παιδί» από το Μοντοβί της Αλγερίας, ο «ξένος» της απέραντης ερήμου και του ανεξάντλητου ήλιου, που έδωσε λέξεις στο παράλογο και στην εξέγερση, εξακολουθεί να διαβάζεται. Το γεγονός ότι τιμήθηκε με το Βραβείο Νομπέλ το 1957 δεν καθόρισε τη μεταθανάτια επιβίωσή του.
Διαβάζοντας τα έργα του, θα μπορούσαμε να φοβηθούμε ότι ο «Ξένος» είναι η απεικόνιση μιας θέσης, αλλά όλα όσα γράφει εκεί συμβαίνουν σαν ο ίδιος ο Καμύ να ζει πραγματικά αυτό που θα αναπτύξει στον «Μύθο του Σισύφου», ένα φιλοσοφικό δοκίμιο, αφιερωμένο στον παράλογο άνθρωπο.Είναι γνωστό το τέλος αυτού του δοκιμίου. Ο Καμύ παρουσιάζει την άποψη του για τον παράλογο άνθρωπο μέσα από το γνωστό μυθικό πρόσωπο, τον Σίσυφο, ο οποίος ήταν καταδικασμένος από τους Θεούς να σπρώχνει μέχρι την κορυφή του βουνού έναν βράχο, που μόλις έφθανε εκεί, ξανακυλούσε κάτω, όπου ξανά ο Σίσυφος θα γύριζε για να τον πιάσει. Μάταιο είναι το καθήκον και η προσπάθεια του.
Σ' αυτή την κόλαση τι σκέφτεται ο Σίσυφος; Ίσως τίποτα. 
Ο Καμύ, αντίθετα απ'ό,τι περιμένει κανείς, συμπεραίνει: 
«Πρέπει να φανταζόμαστε τον Σίσυφο ευτυχισμένο».