Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ.

Αν κάνει κάποιος ένα γύρο στο ιντερνετ σε φόρουμ, μπλογκ, άρθρα από τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη αυτές τις μέρες, θα παρατηρήσει πόσο συχνά επαναλαμβάνεται η φράση "η Ελλάδα πάει για χρεωκοπία" Τόσο συχνά που μοιάζουμε μ΄εκείνο το κερατά που λέει στη παρέα "εμένα η γυναίκα μου δεν μου έχει πει ποτέ ψέμματα" κι όλη η παρέα κρατιέται με το ζόρι να μη σκάσει στα γέλια....


Δεν ξέρω πλέον αν στη κυβέρνηση πιστεύουν ακόμα ότι θα τα καταφέρουμε (αν στις προοπτικές τους είναι κάτι τέτοιο) και δεν μιλάνε ξεκάθαρα για το τι συμβαίνει ή αν απλά εξετάζουν σχέδιο διαφυγής. Οχι της Ελλάδας, δικής τους.


Επίσης παρατηρώ τους αισιόδοξους οι οποίοι αρμενίζουν βαρκούλες ενώ γύρω τους χιλιάδες άνθρωποι βιώνουν το προσωπικό τους Τιτανικό. Είναι ανθρώπινο χαρακτηριστικό να σκέφτεται ο καθένας το τομάρι του αλλά υπάρχουν καταστάσεις που όσο ψηλά και να έχεις βάλει το θρόνο σου, αν τοτσουνάμι είναι πολύ μεγάλο θα σε πετάξει κάτω ακόμα κι αν έχεις κάνει τη φωλίτσα σου στο ρετιρέ.


Οι φτωχοί αυτή τη στιγμή παλεύουν με νούμερα δυσθεώρητα για τη κατάσταση που βρίσκονται. Το γεγονός ότι μπαίνοντας σε ένα σουπερ μάρκετ και παίρνοντας τα απολύτως απαραίτητα πρέπει να καταθέσεις στο ταμείο τουλάχιστον 50 ευρώ δηλαδή 17 χιλιάρικα ενώ ο μισθός σου (αν είσαι τυχερός και έχεις ) μπορεί να είναι 500 ή 700 ευρώ δηλαδή 170 χιλιάρικα ή 200 ή 250 ή κάτι παραπάνω, και όταν οι τρεχούμενοι λογαιασμοί (άσε δάνεια, άσε διάφορες ανάγκες βασικές) σου βουτάνε τον μισό, δεν μπορείς να τη βγάλεις έτσι για πολύ.


Οι έλληνες ήδη έχουν αποδειχτεί πολυμήχανοι όπως ο πρόγονός τους. Κανείςδεν ξέρει, ούτε μπορεί να φανταστεί πως τη βγάζει καθαρή ο συνάδελφος, ογείτονας, ο συγγενής. Γιατί και για κομποδέματα να μιλάμε, πάνε τελειώσανε. Και για βοήθεια από τους παππούδες να μιλάμε τέλειωσαν επίσης τους πετσοκόψανε τις συντάξεις.


Χιλιάδες άνθρωποι αυτοί τη στιγμή ζουν με χρήματα από το .... μέλλον! Δανεικά που έχουν φάει ήδη χωρίς να ξέρουν πως τα τα ξεχρεώσουν. Χρήματαπου κράταγαν για κάποια αρρώστια, κάποια αναποδιά, κάτι αναπάντεχο και τα εξαργύρωσαν ήδη. Εχουν τα υπάρχοντά τους υποθηκευμένα κάπου. Τα σπίτια τους σε κάποια τράπεζα, τα μετρητά τους σε κάποια κάρτα, το αυτοκίνητο σε κάποια τράπεζα επίσης, τα κουζινικά τους σε κάποια αλυσίδα, τα έπιπλα, και ότι άλλο βάζει ο νους.


Το δε μέλλον των παιδιών αυτό είναι υποθηκευμένο με τέτοιους άγριους όρους που δε πάει παραπέρα. Και όλα αυτά σε κράτη που μονοψήφια ποσοστά πληθυσμού δεν ξέρουν να μετρήσουν πόσα έχουν....


Οι αισιόδοξοι λοιπόν και οραματιστές επιδιορθώσεων τύπου "Προκρούστης" καλό θα είναι τουλάχιστον να το βουλώσουν και να μην μιλάνε γιατί κυκλοφορούν πολλά νεύρα στη πιάτσα, ανεξέλεγκτα.


Και όταν το ερχόμενο φθινόπωρο , όπως λένε οι προβλέψεις, θα έχουμε φτάσει σε ένα πρωτοφανές ποσοστο ανεργίας, τότε ίσως θα πρέπει να σχεδιάσουν τρόπο διαφυγής και εκείνοι μαζί με τους ηγεμονες, γιατί θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι.


Δεν θα συμβεί τίποτα από όλα αυτά και απλά ειμαι απαισιόδοξη και γκρινιάζω όπως τόσοι κακομοίρηδες? Υπομονή. Ολα μπροστά μας είναι. Αν εμείς όλοι εδώ μέσα είμαστε απλά κακομοίρηδες θα γελάσουν εκείνοι τελευταίοι. Και ως γνωστόν γελάει τελευταίος ο ηλίθιος που δεν κατάλαβε το ανέκδοτο. 


Βιώνουμε αυτή τη στιγμή τη Δημοκρατία των Προκρούστηδων μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια που ξεφεύγει από το μύθο. Αυτοί οι προκρούστηδες τραβάνε τους κοντούς μέχρι που να τους τσακίσουν τα κόκκαλα για να χωρέσουν στα προγράμματά τους, αλλά εκείνους που τους περισσεύουν πάρα πολλά κάνουν πως δεν τους βλέπουν.


Iptamenos Ollandos