"C'est fini, a va peut-tre finir"

 "C'est fini, a va peut-tre finir" ..."Έχει τελειώσει, Ίσως και να τελειώσει" ψελλίζει ο τελευταίος επί σκηνής χορευτής της ομάδας χορού Μαγκί Μαρέν, λίγο πριν δεχτεί το εγκάρδιο χειροκρότημα του κατάμεστου αμφιθεάτρου, στην Πειραιώς 260.

Η γαλλίδα χορογράφος Μαγκί Μαρέν και η δεκαμελής ομάδα της, παρουσίασαν χθες την θρυλική παράσταση "May B", βασισμένη σε θεατρικά κείμενα του Ιρλανδού συγγραφέα Σάμιουελ Μπέκετ, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Το κτίριο Δ' της Πειραιώς 260 από νωρίς είχε αρχίσει να γεμίζει, ενώ όλο και περισσότερος κόσμος κατέφθανε στα ταμεία του Φεστιβάλ με την προσδοκία να βρει κάποια κενή θέση. Λίγο πριν αρχίσει η ενενηντάλεπτη παράσταση, οι θεατές -ανάμεσα τους πιστοί θαυμαστές της Μαγκί Μαρέν- κουβεντιάζουν σιωπηλά για το έργο.Τα φώτα κλείνουν και η παράσταση ξεκινά.

Ήρωες καθημαγμένοι, ντυμένοι με άκομψες φορεσιές άσπρες και γκρίζες, κάποιοι από αυτούς φορούν στο κεφάλι τους σκούφους ύπνου- ως σύμβολο γηρατειών ή πιο συγκεκριμένα, ως σύμβολο της αναμονής του θανάτου.

Οι χορευτές είναι καταδικασμένοι να εκτελούν μηχανικές, ανούσιες κινήσεις. Παρατηρούν αδιάφορα τον εαυτό τους να φθείρεται, σε μια αέναη επανάληψη όπου το μέλλον φαντάζει ολόιδιο, τόσο με το παρόν όσο και με το παρελθόν. Η Μπεκετική διάθεση είναι διάχυτη.Το σκοτεινό συναντά το παράλογο.

Τα πρόσωπα των χορευτών είναι κρυμμένα πίσω από πολλές στρώσεις άργιλου. Τα σώματά τους μετατρέπονται σιγά σιγά σε απολιθώματα. Φορούν ψεύτικες μύτες, τα μάτια τους τονίζονται από παχιές μαύρες μολυβιές, τα στόματα τους είναι κατακόκκινα. Όλοι μοιάζουν σαν να ξεπήδησαν από παράσταση κομέντια ντελ άρτε.

Οι χορευτές είναι εγκλωβισμένοι στα σώματά τους. Προσπαθούν να επικοινωνήσουν αλλά το μόνο που καταφέρνουν είναι να βγάζουν από τα στόματα τους άναρθρες κραυγές. Όταν υπάρχει μουσική οι κινήσεις τους αδυνατούν να ακολουθήσουν τον ρυθμό.

Οι ήρωες της Μαγκί Μαρέν αγωνίζονται να βρουν έναν τρόπο να συμβιώσουν. Δείχνουν να τα καταφέρνουν όταν όλοι επι σκηνής περιμένουν να σβήσουν τα κεράκια, στην τούρτα του ηλικιωμένου τους φίλου. Εκείνος προτρέχει και τα σβήνει. Τότε οι χορευτές καταρρέουν και στη συνέχεια προσπαθούν να πάρουν το μεγαλύτερο μερίδιο της τούρτας.

Για τη γαλλίδα χορογράφο, το ίδιο κάνουν και όσοι άνθρωποι είναι αναγκασμένοι να συμβιώσουν σε ένα τόπο που πρέπει να μοιραστούν. Επιδιώκουν να αρπάξουν όσο πιο πολλά μπορούν. "Μάταιο", αφού όλοι θα έχουν την ίδια κατάληξη, τον θάνατο. Απαισιοδοξία "ντυμένη" με κωμικότητα, όπως ακριβώς συμβαίνει στα έργα του Μπέκετ.

Η παράσταση δεν θυμίζει σε τίποτα κλασσική παραστάση χορού, ούτε όμως θέατρο. Παρόλα αυτά και τα δύο συνυπάρχουν με ένα αξέχαστο τρόπο.

Από την αρχή της καριέρας της, η Μαρέν - η επαναστάτρια του χορού όπως έχει χαρακτηριστεί- δεν έχει πάψει να πρωτοπορεί και να σοκάρει. Οι παραστάσεις της άλλοτε δέχονται έντονες επευφημίες και άλλοτε αποδοκιμασίες. Αυτό άλλωστε επιδιώκει και η γαλλίδα καλλιτέχνης, να πυροδοτεί αντιδράσεις. Είτε θετικές, είτε αρνητικές.

Το "May Β" παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 4 Νοεμβρίου 1981 στο Δημοτικό Θέατρο της πόλης Angers στη Γαλλία και αποτέλεσε την παράσταση που καθιέρωσε τη Μαγκί Μαρέν διεθνώς, αλλά και μία από τις καθοριστικότερες παραστάσεις στο πεδίο του σύγχρονου χορού.

Είναι η τρίτη φορά μέσα σε λίγα χρόνια που η μεγάλη χορογράφος έρχεται στην Ελλάδα.

Σήμερα, Πέμπτη 23 Ιουνίου η ομάδα χορού Μαγκί Μαρέν θα δώσει την τελευταία παράσταση της για το "May B", ενώ από 27 εως 29 Ιουνίου θα παρουσιάσει το "Σάλβες", τελευταία δουλειά της Μαρέν.