Βρήκα τελικά δυο-τρεις κουβέντες τυπικές, κατηφόρισα μέσα στις καλαμιές και βγήκα παραλία. Πέρασα την σκάλα με τα κάρβουνα, και πήγα από τα θαλασσοβότσαλα. Στον Φάρο. Ανέβηκα, τσιγάρα ,μπυρόνι, και το "Τον εαυτό του παιδί" στα ακουστικά, θάλασσα με φυσαγέρι, βαθιά μεσάνυχτα, ααα να δώ,,,εκεί το σκάλισμα,,,αααα ωραία... Ώπα! Ήχοι, περπατησιές, και νάτο μπροστά μου αυτό που φοβόμουνα, ή μάλλον ακριβέστερα, μπροστά και κάτω αυτό που απευχόμουνα, ένα ζευγάρι, φτου, ...κρύψου, κρύφτηκα, ταβλιάστηκα κυριολεκτικά, στο τσιμέντο του φάρου.Τα έκλεισα τα ακουστικά.Πω κατσικώθηκαν από κάτω.Πλάτες στο τσιμέντο.Φτου.
Ησυχία.
-Τάκη?
-Μμμμ
-Πες κάτι...
-Τι να πω?
-Ότι θες...
Σιωπή.
-Τάκη?
-Έλα ρε συ Μαίρη!Τι είναι?
-Ε, πες κάτι...
-Σαν τι να πω?
-Πες ότι θες.
-Ότι θέλω?
-Ότι θες.
-Λέω να φύγω.
-Που να πας?
-Να πάω γενικά.
-Καλά με δουλεύεις?
-Όχι.
-Τι όχι?
-Δεν σε δουλεύω.
-Τώρα γιατί μου το κάνεις αυτό?
-Ποιό?
-Ξέρεις ποιό.
-Δεν ξέρω.
-Πάμε.
-Που να πάμε?
-Να φύγουμε.
-Γιατί?
-Γιατί θέλω να φύγουμε.
-Να πάμε που?
-Να φύγουμε.
-Τι έπαθες τώρα?
-Πάμε.
-Μα γιατί ρε παιδί μου? Tι σε έπιασε ξαφνικά?
-Ξαφνικά το λες?
-Ε τι να το πω?
-Δεν με λυπάσαι?
-Για ποιο πράγμα?
-Που μου χαλάς την διάθεση...
-Εγώ στην χαλάω?
-Βλέπεις κανέναν άλλον?
Τσα!!!
Πάω παιδιά, καλό ξημέρωμα, λέτε να έχει τίποτα σε τούρκικα κανά κανάλι?
Ωρώπιος

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου