Ανεξαρτήτως τόπου, χρόνου, διάρκειας και παρέας, λίγο έως πολύ, όλοι ή σχεδόν όλοι, κάνουμε Διακοπές. Άλλοι σε μέρη εξωτικά κι ονειρεμένα κι άλλοι μέχρι τη βεράντα του σπιτιού μας. Με λίγα ή με πολλά, στη θάλασσα ή στο βουνό, στην πόλη ή στο νησί… το σίγουρο είναι ότι διακόπτουμε από τα καθημερινά, τα τετριμμένα, τα αναμενόμενα, το προδιαγεγραμμένα, τα συνηθισμένα.
Για να γίνει αυτό δεν αρκεί να αλλάξουμε τόπο. Χρειάζεται να αλλάξουμε τρόπο. Να απασχοληθούμε, έστω και για λίγο, με κάτι διαφορετικό από το πώς θα τα βγάλουμε πέρα, το δάνειο, το ενοίκιο, τη βενζίνη.
Όσο ουτοπικό κι αν είναι, τουλάχιστον για το διάστημα των «Διακοπών», έστω μόνο ως έναυσμα περισυλλογής, υπάρχει πάντα και η άλλη λύση:
• Να δούμε τη ζωή σαν ένα παιχνίδι, που αν δεν παίξεις, ποτέ δεν θα μάθεις αν είσαι χαμένος ή κερδισμένος.
• Να εστιάσουμε την προσοχή μας στα καλά και θετικά στοιχεία των ανθρώπων που βρίσκονται γύρω μας. Να τα εντοπίσουμε και αυτά θα ενισχυθούν τόσο, ώστε τα λιγότερο καλά να μην φαίνονται πλέον το ίδιο ενοχλητικά.
• Να χαρούμε με τις μικρές απολαύσεις της ζωής. Η γκρίνια είναι σπατάλη ενέργειας και κάνει ρυτίδες!
• Να θυμόμαστε πάντα πως οι όμορφες σχέσεις καλλιεργούνται, δεν είναι δεδομένες. Αρκεί να τις ποτίζουμε.
• Να αναγνωρίζουμε την επιτυχία των άλλων και να την προβάλουμε. Με το να ακυρώνουμε τους πάντες και τα πάντα, δε γινόμαστε εμείς καλύτεροι. Η κριτική προσδιορίζει αυτόν που την ασκεί και όχι αυτόν στον οποίο ασκείται.
• «Την υγειά μας να ‘χουμε», «Υγεία πάνω απ’ όλα», «Υγεία να υπάρχει κι όλα τα’ άλλα γίνονται»… να μην το λέμε μόνο από συνήθεια, να το πιστεύουμε κιόλας.
• Να θυμόμαστε ότι ο χαρακτήρας προηγείται της προσωπικότητας. Όπως λέει ο Έμερσον: «Αυτό που είσαι φωνάζει τόσο δυνατά μέσα στ’ αυτιά μου, που δεν μπορώ να ακούσω τι μου λες».
• Δεν χρειάζεται να κρατάμε απωθημένα. Δεν σκοτώνει το δάγκωμα του φιδιού, αλλά το δηλητήριο που μένει μέσα μας.
• Για να γίνουμε κατανοητοί στους άλλους, χρειάζεται να τους καταλάβουμε πρώτα εμείς. Και θα το καταφέρουμε, αν μάθουμε να ακούμε περισσότερο απ’ όσο μιλάμε.
• Δεν έχουμε πάντα δίκιο σε όλα. Υπάρχει και η άλλη πλευρά. Δεν είναι κακό να ζητήσουμε συγγνώμη για ένα λάθος μας. Αυτό είναι δύναμη.
• Και το δυσκολότερο…. Να αγαπήσουμε «τον εαυτό μας» κι όχι «το εγώ» μας. Τότε, ως διά μαγείας, θα μεταμορφωθεί ο κόσμος γύρω μας.
Καλές Διακοπές!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου